wtorek, 21 marca 2017

mleko i miód - rupi kaur






kto by pomyślał, że kiedyś pokocham wiersz
dawniej
był dla mnie pustymi słowami
ludzi którzy nie potrafią napisać  powieść
stworzyć potężnego świata oraz myślących bohaterów  
ich dzikich przygód w odległych krainach 
teraz
jeden tom poezji zmienił wszystko
oplótł moje serce wierszami
masą wierszy które wplatają się w jego strukturę
i tam zostają 
mleko i miód  razem połączanie słodkości
ale w tych wierszach tego nie znajdziemy
znajdziemy natomiast prawdę 
o cierpieniu 
kochaniu 
zrywaniu 
i gojeniu 
każdy z nas zna te emocje 
są z nami przez całe życie 
przeplatając się wzajemnie 
nie możemy od nich uciec
nie lubimy o nich mówić 
bo łatwiej kryć nasze dusze i emocje za kamiennymi maskami
dlatego rupi kaur przyszła nam z pomocą 
by pokazać nam że życie jest jednocześnie pełne cierpienia i miłości
nauczyć się że aby czuć się wolnym nasze umysły też muszą być wolne 
potrzebujemy mówić o naszych problemach
każdy wraża je inaczej 
ale najpiękniejszą formą są wiersze
pełne emocji 
nie rymowane 
lecz pełne pasji 
i oddania sztuce
razem z rupi uczmy się kochać
nasze ciało
ludzi wokół nas
samotność
książki
życie
włosy na ciele 
a zwłaszcza samych siebie
poezja
wdarła się w moje serce
i pasuje tam jak części
których zawsze brakowało
w moim mechanicznym sercu 


✮✮✮✮✮✨

Długo zastanawiam się jak pokazać Wam moją miłość do tego zdumiewającego tomiku poezji i wreszcie dzięki niezwykłej Natalii która tworzy #nierecenzje doznałam olśnienia. Dziękuje kochana <3 Mam nadzieję, że tak forma Wam się spodoba i dzięki niej sięgniecie po te wiersze. Ja swój tomik 4 razy już przeczytałam i mimo, że tłumaczenie jest bardzo dobre w oryginale te wiersze wywarły na mnie piorunujące wrażenie i bardziej je polecam. 
Koniecznie napiszcie mi co myślicie o mleko i mód 


miłego dnia 


 ~ Ala

8 komentarzy:

  1. świetna forma recenzji, zakochałam się trochę 🙊

    OdpowiedzUsuń
  2. Och, kochana! Olać Rupi, to po Twoich słowach mam ciepło w sercu i chcę się uśmiechać tak mocno! :) Proszę, zostań tym człowiekiem, co nie potrafi napisać powieści. ;*
    "nie możemy od nich uciec
    nie lubimy o nich mówić" <3

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ania, lejesz miód na moje serce. Jest mi tak strasznie miło, że Ci się podoba <3

      Usuń
  3. Podpisuję się pod tym, co napisała Ania. Jeszcze kiedyś podarujesz nam cudowny tomik swojej poezji i odmienisz nasze serca. Pamiętaj, uwierz w siebie, nie bój się wyrażać swoich emocji w innej formie! <3

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuje za wsparcie. Zobaczymy może kiedyś napiszę jakiś wiersz i możesz być pewna, że razem z Anią pierwsze go przeczytacie <3

      Usuń

Copyright © 2016 Fangirls Polska , Blogger